انواع تحلیل های مالی


دوره جامع و کاربردی تجزیه و تحلیل صورتهای مالی

تاریخ دوره: از ۲۲ تیر ۱۴۰۱ مدت دوره: ۳۶ ساعت / روزهای زوج / ۱۷:۰۰ تا ۲۰:۰۰
انصراف و عودت انواع تحلیل های مالی وجه تا یک هفته پیش از آغاز دوره، با کسر ۳۰% از مبلغ ثبت‌نام و پس از آن، با معرفی فرد جایگزین امکان‌پذیر است.

ثبت نام این دوره به پایان رسیده است

توضیحات

مقدمه

تجزیه و تحلیل صورتهای مالی یکی از روش‌های اصلی تحلیلگران در ارزیابی شرکتها است. در صورتیکه اعداد و ارقام صورتهای مالی شرکتها با دقت لازم و با محتوای صحیح تهیه و تنظیم شده باشند، نسبتهای مالی شرکت‌ها و مؤسسات می‌تواند عملکرد مالی یک شرکت را به خوبی نشان داده و در تحلیل مالی شرکتی مورد استفاده قرار گیرند. لذا می‌توان گفت بررسی وضعیت عملکرد شرکت‌ها و یا بازدهی سرمایه‌گذاری‌های انجام شده از طریق تجزیه و تحلیل صورتهای مالی، یکی از مهمترین اهداف مدیران مؤسسات و سازمان‌های اقتصادی است.

هدف از برگزاری دوره آشنایی با تعریف صورتهای مالی اساسی، آشنایی با انواع صورتهای مالی حسابداری، نسبت‌های پرکاربرد در بررسی عملکرد شرکت‌ها و تکنیک‌های تجزیه و تحلیل صورتهای مالی شرکت‌ها می‌باشد.

لازم به ذکر است در این دوره آنلاین به منظور یادگیری موثرتر مفاهیم، صورتهای مالی چهار شرکت اعم از یک شرکت تولیدی، یک شرکت بیمه‌ای، یک شرکت ساختمانی و یک شرکت سرمایه‌گذاری به صورت کامل تحلیل و بررسی می‌گردد.

انواع ریسک در امور مالی و روش های کنترل

انواع ریسک در امور مالی و روش های کنترل

انواع ریسک در امور مالی ، خطر انواع تحلیل های مالی احتمال تفاوت نتایج واقعی با نتایج مورد انتظار است. در مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه، ریسک به عنوان نوسان بازده تعریف می شود. مفهوم ریسک و بازده این است که دارایی های پرریسک باید بازده مورد انتظار بیشتری داشته باشند تا نوسانات بالاتر و افزایش ریسک را برای سرمایه گذاران توجیه پذیر نمایند.

ریسک در امور مالی

به طور کلی دو دسته ریسک اصلی وجود دارد: سیستماتیک و غیرسیستماتیک. ریسک سیستماتیک عدم اطمینان بازار در یک سرمایه گذاری است، به این معنی که احتمال آن وجود دارد که عوامل خارجی بر همه یا بسیاری از سازمان های یک صنعت یا گروه تاثیر می گذارد. ریسک غیرسیستماتیک نشان دهنده عدم قطعیت خاص دارایی است که می تواند بر عملکرد یک سرمایه گذاری تاثیر بگذارد.

در زیر لیستی از مهم ترین انواع ریسک مالی وجود دارد که یک تحلیل گر مالی باید هنگام ارزیابی فرصت های سرمایه گذاری در نظر بگیرد:

  • ریسک سیستماتیک – تاثیر کلی بازار
  • ریسک غیرسیستماتیک – عدم اطمینان خاص دارایی
  • ریسک سیاسی / نظارتی – تاثیر تصمیمات سیاسی و تغییرات در مقررات
  • ریسک مالی – ساختار سرمایه سازمان (درجه اهرم مالی یا بار بدهی)
  • ریسک نرخ بهره – تاثیر تغییر نرخ بهره
  • ریسک کشوری – عدم قطعیت ها در خصوص یک کشور
  • ریسک اجتماعی – تاثیر تغییرات در هنجارها و رفتارهای اجتماعی
  • ریسک زیست محیطی – عدم اطمینان در مورد تعهدات زیست محیطی یا تاثیر تغییرات در محیط
  • ریسک عملیاتی – عدم اطمینان در مورد عملکرد یک شرکت یا سازمان همکار از جمله زنجیره تامین آن، تحویل محصولات یا خدمات
  • ریسک مدیریت – تاثیری که تصمیمات یک تیم مدیریت بر سازمان می گذارد
  • ریسک حقوقی – عدم قطعیت مربوط به پرونده های قضایی
  • رقابت – میزان رقابت در یک صنعت و تاثیر رقبا بر سازمان

زمان در مقابل انواع ریسک

هر چه جریان نقدینگی یا بازدهی مورد انتظار در آینده دورترباشد، این خطرناک تر و نامطمئن تر خواهد بود. بین زمان و عدم اطمینان همبستگی مثبت و شدیدی وجود دارد که نمی توان آن را نادیده گرفت.

در ادامه دو روش مختلف برای فائق آمدن به این انواع تحلیل های مالی عدم اطمینان و مدیریت آن را بررسی خواهیم کرد که هر دو تابعی از زمان هستند.

تنظیم ریسک در امور مالی

از آنجا که سرمایه گذاری های مختلف دارای درجات مختلف عدم اطمینان یا نوسان هستند ، تحلیلگران مالی “میزان” عدم اطمینان درگیر را “تنظیم می کنند”. به طور کلی، دو روش معمول برای تعدیل وجود دارد: روش نرخ تنزیل و روش جریان مستقیم وجه نقد.

روش نرخ تنزیل در تنظیم ریسک امور مالی

روش نرخ تخفیف برای تعدیل ریسک برای سرمایه گذاری متداول ترین روش است، زیرا استفاده از آن کاملاً ساده است. مفهوم این است که جریان های نقدی پیش بینی شده انواع تحلیل های مالی در آینده از یک سرمایه گذاری باید با توجه به ارزش زمانی پول و حق بیمه اضافی سرمایه گذاری تنزیل داده شوند.

روش جریان نقدی مستقیم در تنظیم ریسک امور مالی

انجام روش جریان مستقیم وجوه نقد دشوارتر است، اما تجزیه و تحلیل دقیق تری را ارائه می دهد. در این روش، یک تحلیلگر مستقیماً جریان های نقدی آینده را با استفاده از یک ضریب اطمینان بر آن ها تنظیم می کند. ضریب اطمینان برآورد میزان واقعی دریافت جریان های نقدی است. از آنجا، تحلیلگر برای بدست آوردن ارزش فعلی خالص (NPV) سرمایه گذاری، به سادگی مجبور است جریانات نقدی را در زمان ارزش پول تنزیل کند. وارن بافت به دلیل استفاده از این روش برای ارزیابی شرکت ها مشهور است.

الگوهای کنترل ریسک

رویکردهای مختلفی وجود دارد که سرمایه گذاران و مدیران سازمانی می توانند برای مدیریت عدم اطمینان استفاده کنند. در زیر خلاصه ای از رایج ترین استراتژی های مدیریت ریسک آورده شده است:

متنوع سازی روشی برای کاهش ریسک غیر سیستماتیک (خاص) با سرمایه گذاری در تعدادی از انواع تحلیل های مالی دارایی های مختلف است. مفهوم این است که اگر یک سرمایه گذاری از یک حادثه خاص عبور کند و باعث کاهش سودآوری شود، سرمایه گذاری های دیگر آن را متعادل می کنند.

طیف گسترده ای از محصولات بیمه ای وجود دارد که می تواند برای محافظت از سرمایه گذاری ها در برابر حوادث فاجعه بار مورد استفاده قرار گیرد. به عنوان مثال می توان به بیمه اشخاص، بیمه مسئولیت عمومی، بیمه املاک و غیره اشاره کرد.

روش عملیاتی

روش های عملیاتی بی شماری وجود دارد که مدیران می توانند از آن ها برای کاهش خطرپذیری تجارت خود استفاده کنند. به عنوان مثال می توان به بررسی، تجزیه و تحلیل و بهبود شیوه های ایمنی آنها اشاره کرد. استفاده از مشاوران مدیریت برای بررسی کارایی عملیاتی؛ استفاده از روش های قوی برنامه ریزی مالی و متنوع کردن فعالیتهای تجاری از جمله آنها می باشد.

کلام آخر

شما چه روش های دیگری را موثر در کاهش ریسک در امور مالی می شناسید که در بالا به آن ها اشاره نکرده باشیم. چه تجربیاتی در این زمینه دارید؟ تجربیات و نظرات خود را با ما و دیگر کاربران وبلاگ مشاوره مدیریت غزال در میان بگذارید.

سرمایه گذاری در انواع بازار های مالی

hand holding a lot of dollars-انواع بازار های مالی

انواع مختلفی از بازار های مالی ، با تنوعی از سرمایه گذاری ها و مشارکت کنندگان وجود دارد .

بازار های مالی را بر حسب انواع سرمایه گذاری ها ، سر رسید سرمایه گذاری ها ، انواع وام دهندگان و وام گیرندگان ، محل بازار و انواع مبادلات دسته بندی می نمایند .

در این قسمت متداول ترین تقسیم بندی های بازارهای مالی ارائه می شود .

بازار پول و سرمایه

بازار مالی از نظر سررسید ابزار مورد معامله انواع تحلیل های مالی به دو دسته تقسیم می شود :

بازار پول :

این بازار ، بازار مطالبات کوتاه مدت (حداکثر تا یک سال) را شامل می شود . گرایش اصلی این بازار بر ابزاری است که بتوان به وسیله آن ، به سرعت وضعیت نقدشوندگی را تغییر داد . به همین علت است که در این بازار سرعت نقدشوندگی بالا بوده و نیاز های کوتاه مدت تا یک سال در آن تامین می شوند .

در عین حال ، نرخ بهره نیز در این بازار بیش از حد متعارف بوده و به دلیل ماهیت کوتاه مدت آن ، تبدیل وجوه جمع آوری شده به سرمایه مالی امکان پذیر نبوده و تنها برای تامین مالی عملیات تولیدی و تجاری پیش بینی نشده به کار می رود .

اشخاص حقیقی و حقوقی که در این بازار مشغول به کار هستند عبارتند از : کارگزاران اوراق بهادار دولتی ، بانک ها و سایر موسسات مالی .

بازار سرمایه :

بازاری است که ارتباط تنگاتنگی با پس انداز و سرمایه گذاری دارد و به مثابه یک واسطه مالی ، پس انداز واحد های اقتصادی دارای مازاد را به واحد های دارای کسری ، برای سرمایه گذاری انتقال می دهد .

به عبارت دیگر بازار سرمایه ، نقش هدایت و تخصیص منابع اقتصادی را به عهده دارد .

در این بازار نیاز های بلند مدت ( معمولا بیش از یک سال ) تامین می شود . غالبا اینگونه وجوه به سرمایه تبدیل می شود و با ریسک همراه است .

از مهم ترین ابزار های بازار سرمایه ، در بازار های مالی پیشرفته ، می توان به انواع اوراق قرضه ، معاملات تاخت و اختیار معامله اشاره کرد که در بخش اوراق بهادار بازار سرمایه مورد بحث قرار گرفت .

بازار اولیه و بازار ثانویه

بازارهای مالی را از دید عمر ابزار مورد معامله می توان به بازار اولیه و بازار ثانویه دسته بندی کرد :

بازار اولیه( Primery Market ) :

مشخصه بازار اولیه این است که در آن ، شرکت کنندگان در بازار ( پس انداز کنندگان و سرمایه گذاران ) دارایی های مالی را مستقیما از منابع اولیه آن خریداری می کنند . بازار های اولیه ، واحد های اقتصادی را قادر می سازند که نیاز های مالی خود را از طریق مراجعه به عموم و انتشار سهام تامین می نمایند . با انتشار سهام قابل مبادله در بازار ، شرکت علاوه بر تامین منابع مالی مورد نیاز خود ، بازاری نیز برای معاملات سهام فراهم می سازد .

منابع مالی که از این طریق جمع آوری می شود شرکت را قادر می سازد تا منابع مورد نیاز خود را از طریق مناسب تری نسبت به شرکت های سهامی خاص تامین نماید . شایان ذکر است که استفاده از این مزایا ، هزینه هایی را در بر دارد . به این صورت که شرکت ، هزینه های مداومی را جهت اطلاع رسانی به سرمایه گذاران متحمل می شوند و همچنین هزینه هایی که به طور مستقیم و غیر مستقیم به هنگام انتشار و عرضه سهام از نظر قانونی ، اداری ، حسابرسی و حق خرید سهام ، به عهده شرکت است .

بازار ثانویه( Secondary Market ) :

بازاری است که در آن ، معامله بر روی اوراق بهادار موجود ، که قبلا انتشار یافته اند صورت می گیرد . در این بازار قیمت ها بر اساس مکانیزم عرضه و تقاضا تعیین می شود و شرایط لازم جهت تبدیل دارایی های مالی به وجه نقد ، فراهم می شود . درصورت نبود چنین بازاری ، نه تنها اکثر سرمایه گذاران تمایلی به خرید اوراق بهادار از خود نشان نمی دهند ،بلکه انتظار بازدهی نسبتا بیشتری به منظور پوشش ریسک ناشی از عدم نقد شوندگی دارایی های مالی خواهند داشت.

میزان توسعه یافتگی بازار ثانویه یکی از عوامل مهم و تعیین کننده در رشد و کارایی بازار اولیه است در همین رابطه بازار بورس اوراق بهادار یکی از مهم ترین بازار های سرمایه و بازار ثانویه شناخته شده است . بازار ثانویه وقتی نقدشونده شناخته می شود که بتواند به سهولت شرایط مبادله میان خریداران و فروشندگان را به گونه ای فراهم نماید ، که بدون ایجاد تغییر زیادی در قیمت ، معاملات در قیمتی نزدیک به قیمت تعادل بازار ، انجام شوند .

بازار بورس و بازار خارج از بورس

از بعد قانونمندی و انضباط نظارتی بازار های مالی را به بازار های رسمی ( بورس ها ) و بازار های غیر رسمی ( بازار خارج از بورس ) تفکیک می نمایند.

بورس های اوراق بهادار سازمان یافته ، تشکیلات فیزیکی مشهود هستند که در برخی کشور ها یک یا چند بورس سازمان یافته فعالیت می کنند .

برای مثال از بورس های سازمان یافته در امریکا ، می توان به بورس نیویورک(NYSE) ، بورس آمریکا(AMEX) و بورس های منطقه ای همانند بورس فیلادلفیا و شیکاگو اشاره نمود .

بورس نیویورک با بیش از 200 سال قدمت ، بزرگ ترین بورس سازمان یافته دنیاست .

برای اینکه سهامی امکان مبادله در بورس سازمان یافته را داشته باشد ، بایستی مورد پذیرش بورس قرارگیرد . بورس ها بسته به شرایط اجتماعی و اقتصادی کشور ها ، اقدام به تدوین شرایط پذیرش شرکت ها می نمایند . این شرایط عمدتا ویژگی های کمی و کیفی هستند که شرکت ها باید از ان ها برخوردار باشند و یا ان ها را رعایت کنند .

بازار خارج از بورس یا فرابورس ، یک سازمان مشاهده ناشدنی است که دربرگیرنده شبکه ای از کارگزاران و معامله گران در سرتاسر کشور است . غالبا بازار خارج از بورس شامل تسهیلاتی است که برای انجام مبادلات اوراق بهاداری که در بورس های سازمان یافته مبادله نمی شوند ، درنظر گرفته می شود . این تسهیلات متشکل اند از :

تعریف نسبت های مالی و تجزیه و تحلیل صورتهای مالی

نسبتهای مالی

نیک تدبیر – برای تجزیه و تحلیل صورتهای مالی می بایست با نسبتهای مالی آشنا شد و این نسبتها به ۴ گروه به شرح ذیل طبقه بندی میگردد :

۱- نسبتهای نقدینگی: که توانایی واحد اقتصادی را در واریز به بدهیهای کوتاه مدت نشان میدهد وشامل دو نسبت جاری ونسبت آنی می باشد .

۲- نسبتهای فعالیت : که تعریف آن عبارتست از هر گونه کسری که صورت آن مبلغ فروش واحد اقتصادی و در مخرج آن یکی از اقلام ترازنامه باشد را نسبت فعالیت می گویند .( نسبتهای فعالیت کارائی مدیران را در کاربرد داراییها نشان می دهد .

۳- نسبتهای سرمایه گذاری : این نسبت نشان میدهد هرگاه عملیات واحد اقتصادی زیان ببار آورد و کار به تسویه بکشد تا چه اندازه وام دهندگان و طلبکاران به آن واحد اقتصادی به مطالبات خود می رسند را نسبت سرمایه گذاری می گویند .

نسبت سرمایه گذاری در پیدایش تئوری مدیریت مالی نقش اساسی داشتند .

نسبت سرمایه گذاری از تقسیم بدهی جاری ، بدهی بلند مدت و یا کل بدهی به ارزش ویژه به دست می آید .

۴- نسبتهای سود آوری : همانطور که از اسم این نسبت مشخص می باشد هدف از این نسبت تعیین میزان موفقیت واحد اقتصادی در کسب سود است .موفقیت در کسب سود را از تعیین نسبت سود به فروش یا داریی ها و یا از راه سنجش سود با سرمایه گذاری صاحبان سهام در واحد اقتصادی بدست می آورند .

شرح نسبتهای مالی و طریقه محاسبه آنها :
  • نسبت جاری : از تقسیم دارائی جاری بر بدهی جاری بدست می آید .
  • نسبت آنی : از تقسیم دارائی آنی بر بدهی جاری بدست می آید . ( دارائیهای آنی عبارتست از همه دارائی های جاری منهای موجودی مواد و کالا و پیش پرداختها )
  • بازده فروش : سود خالص پس از وضع مالیات را مشخص و آن را بر فروش خالص تقسیم می کنند .
  • بازده سرمایه در گردش : سرمایه در گردش به مابه التفاوت دارائی جاری و بدهی جاری اطلاق می شود و بازده سرمایه در گردش از تقسیم سود خالص بر سرمایه در گردش بدست می آید وردن این نسبت بدهی جاری را بر ارزش ویژه تقسیم کرده اند
  • و هرگاه میزان این نسبت بالای ۸۰ درصد باشد می گویند واحد اقتصادی با مشکلات مالی روبرو هست.
نسبت کل بدهی به ارزش ویژه :

برای بدست آوردن این نسبت کل بدهیها را که شامل بدهی های جاری و بلند مدت می باشد بر ارزش ویژه تقسیم می کنند اگر این نسبت از ۱۰۰ درصد تجاوز کند حقوق مالی طلبکاران بر سهامداران فزونی گرفته است .

نسبت بدهی جاری به کالا : این نسبت نشان می دهد که برای پرداخت بدهی های جاری تا چه حد می توان بر وجوهی که از فروش کالا بدست می آید اتکا نمود .

نسبت بدهی بلند مدت به سرمایه در گردش : برای بدست آوردن این نسبت ، بدهی بلند مدت را بر سرمایه در گردش تقسیم کرده اند .و این نسبت نشان میدهد آیا بدهی های بلند مدت واحد اقتصادی تناسب و اعتدال دارد یا از حد قابل قبول خارج شده است و معمولا نسبت بیش از ۱۰۰ درصد نامطلوب تشخیص داده می شود

صورت های مالی چیست و انواع آن کدامند؟

صورت های مالی و حسابداری

تحلیل بنیادی یا همان Fundamental analysis روشی برای تحلیل بازا‌رهای مالی به منظور پیش‌بینی قیمت‌ها است. تجزیه و تحلیل بنیادی فارکس بر وضعیت کلی اقتصاد متمرکز است و عوامل زیادی را از جمله نرخ بهره، اشتغال، تولید ناخالص داخلی، تجارت و تولید بین‌المللی و همچنین تأثیر نسبی آن بر ارزش پول ملی که به آن متصل است را بررسی می‌کند.با فراپیام همراه باشید.

در واقع تحلیل بنیادی را می‌توان یکی از اصلی‌ترین گام‌هایی دانست که در جهت بررسی وضعیت مالی موسسات و شرکت‌ها مورد بررسی قرار می‌دهند و همچنین بررسی صورت‌های مالی نیز یکی دیگر از مهمترین مسئله‌هایی است که به منظور سنجش وضعیت مالی شرکت‌ها و موسسات بررسی می‌شود.

صورت‌های مالی به مجموعه‌ای از داده‌های مالی یک شرکت گفته می‌شود که حاوی اطلاعاتی در مورد درآمد، ترازنامه، سود و جریان‌های نقدی است. با تکیه بر استفاده از اصول حسابداری ‌، صورت‌های مالی به این صورت نیز تعریف می‌شود:

گزارش‌هایی که به روشن شدن وضعیت مالی واحد تجاری یا شرکت در یک زمان یا دوره خاص کمک می‌کنند و هدف از این کار نیز انتقال اطلاعات در مورد بیشتر اجزای مالی شرکت‌های تجاری است و ممکن است که تنها اطلاعات مربوط به یک دوره خاص از آن شرکت را نشان دهد.

انواع صورت های مالی کدامند؟

انواع صورت های مالی

صورت‌های مالی توسط حسابدار مالی و با توجه به اصول حسابداری و گاها با استفاده از نرم افزار حسابداری محاسبه می‌گردد. این صورت‌ها در شرکت یا موسسه تهیه می‌شوند تا بعداً توسط طرفین حساب مورد استفاده قرار گیرند. در واقع به مهمترین صورت‌های مالی موجود صورت‌های مالی اساسی گفته می‌شود که شامل موارد زیر است:

صورت سود و زیان – لیست وضعیت مالی یا ترازنامه – صورت جامع درآمد – صورت جریان‌های نقدی، که از هریک از آن‌ها به شرح زیر استفاده می‌شود:

به گزارشی گفته می‌شود که به روشن شدن ماهیت عملکرد مالی شرکت در طول یک سال مالی کمک می‌کند. همچنین طبق این نوع از صورت‌های مالی اساسی به عنوان محاسبه ضرر یا سود خالص شرکت، درآمد فروش را از هزینه‌های جاری در سال کم می‌کند.

در واقع صورت جریان‌ وجوه نقدی شامل ارائه جریانی نقدی از فعالیت شرکت یا موسسه در طی یک دوره زمانی خاص است که علاوه بر جریان وجه نقد ناشی از فعالیت‌های عملیاتی، سرمایه گذاری یا تأمین مالی با توجه به فعالیت های شرکت یا موسسه حاصل می‌گردد.

ترازنامه یکی دیگر از لیست‌های اساسی است که بر پایه معادله حسابداری قرار دارد. ترازنامه به طور کلی وضعیت مالی عمومی شرکت را در طی یک دوره زمانی خاص روشن می‌کند و شامل سه عنصر اصلی است:

در واقع ترازنامه برای ما مشخص می‌کند که ارزش کل حقوق و بدهی‌ها باید برابر با ارزش دارایی‌ها باشد و از آن‌جایی که ترازنامه، تصوری از وضعیت مالی شرکت ایجاد می کند وام دهندگان، تامین کنندگان و سرمایه گذاران انواع تحلیل های مالی به منظور ارزیابی اعتبار شرکت ابتدا به چنین داده‌هایی مراجعه می‌کنند.

صورت سود و زیان جامع را می‌توان یکی دیگر از مهمترین صورت‌های مالی اساسی دانست که شامل دو عنصر اصلی یعنی سود خالص و درآمد جامع است. در این صورت مالی اساسی باید در طی یک دوره، تمامی درآمدها و هزینه‌ها شناسایی گردد و مورد بررسی قرار گیرد. در انتها نیز این بررسی‌های انجام شده باید در اختیار صاحبان سرمایه قرار گیرد.

دلیل اهمیت صورت‌های مالی اساسی و حسابداری چیست؟

صورت های حسابداری

صورت‌های مالی اساسی و حسابداری از این جهت که حاوی اطلاعات قابل توجهی در مورد وضعیت کلی مالی شرکت شما هستند از اهمیت بالایی برخوردارند. همچنین صورت‌های مالی اساسی به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا بتوانند قبل از سرمایه گذاری آگاهانه تصمیم بگیرند، زیرا این صورت‌های مالی وضعیت کلی از بازده سرمایه گذاری را در هر شرکت بیان می‌کنند و به همین منظور است که شرکت‌ها باید سالی یک‌بار صورتهای مالی ارائه دهند.

  1. مشخص کردن شرایط مالی یک شرکت:

شرایط مالی یک شرکت را می‌توان مهمترین نگرانی سرمایه گذاران و بستانکاران آن دانست. در واقع سرمایه‌گذاران و بستانکارها به منظور بررسی و سنجش شرایط ایمنی و سودآوری سرمایه گذاری در شرکت شما به صورت‌های مالی اساسی رجوع می کند. ترازنامه مالی نیز با ارائه اطلاعات دقیقی در مورد دارایی شرکت نتیجه سرمایه‌گذاری در آن به چنین مواردی رسیدگی می‌کند. همچنین ترازنامه‌ها میزان بدهی شرکت را نیز ذکر می‌کنند که به سرمایه‌گذاران این این اختیار را می‌دهند تا در مورد سرمایه گذاری خود بیشتر فکر کنند.

  1. بیانیه حقوق صاحبان سهام:

صورت حقوق صاحبان سهام خصوصاً برای سرمایه گذاران اصلی سهام موضوعی بسیار با اهمیت است؛ زیرا هرگونه تغییرات را در اجزای مختلف سهام، از جمله سود انباشته شده را طی یک دوره به شما نشان می‌دهند. میزان حقوق صاحبان سهام، کل دارایی‌های شرکت منهای کل بدهی‌های آن است که ارزش خالص شرکت را نشان می‌دهد.

  1. اهمیت صورت جریان نقدی:

اهمیت بیانیه جریان وجوه نقد در این است که این صورت مالی اساسی به ما میزان مبادله وجه نقد بین یک شرکت و جهان خارج را طی یک دوره زمانی نشان می‌دهد و بر این اساس سرمایه‌گذاران می‌توانند بدانند که آیا شرکت برای پرداخت هزینه‌ها و خرید دارایی پول نقد کافی را دارد یا خیر.

  1. اندازه گیری دوره ای درآمد موسسه.

نتیجه‌گیری

صورت‌های حسابداری و مالی اساسی به طور کل بیانگر سوابق رسمی فعالیت‌های مالی شرکت شما هستند. این‌ها گزارش‌هایی کتبی‌اند که قدرت مالی، عملکردی و نقدینگی شرکت شما را مشخص می‌کنند.انواع صورت‌های حسابداری عبارتند از:



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.