شرکت سرمایه گذاری چیست؟


«هرچه بازده احتمالی یک سرمایه‌گذاری بیشتر باشد، ریسک آن سرمایه گذاری نیز بیشتر است.».

سرمایه‌گذاری چیست؟

سرمایه‌گذاری به معنی اختصاص دادن پول برای چیزی با انتظار سود و منافع از آن در آینده است. به‌طور دقیق‌تر سرمایه‌گذاری تعهد پول یا سرمایه برای خرید وسایل یا دارایی‌های دیگر، به منظور به دست آوردن منافع از آن است. در علم اقتصاد، سرمایه‌گذاری یعنی خرید کالایی که اکنون مصرف نمی‌شود اما در آینده فرد به آن نیاز پیدا خواهد کرد و آن کالا برای او سودآور خواهد بود. در علم مالی، سرمایه‌گذاری به این معنی است که فرد یک دارایی مالی نظیر سهام را می‌خرد و پیش‌بینی می‌کند که آن دارایی مالی در آینده سودآور خواهد بود و قیمتش افزایش خواهد یافت، لذا با فروش به قیمت بالاتر سود به دست خواهد آورد.

سرمایه‌گذاری در بسیاری ناحیه‌های اقتصادی مثل حوزهٔ مدیریت کسب‌وکار یا دارایی و مالیه اعم از خانواده‌ها، بنگاه‌ها یا دولت‌ها مورد بحث قرار می‌گیرد. یک سرمایه‌گذاری شامل انتخاب توسط یک شخص یا یک سازمان مثل پانسیون سرمایه حقوق بازنشستگی، بعد از تجزیه و تحلیل یا اندیشه برای گذاشتن یا قرض دادن پول در یک چرخه، وسیله یا دارایی مثل مال، کالا، ذخیره، اوراق قرضه، مشتقات مالی (برای نمونه آتیه‌ها و انتخاب‌ها)، یا دارائی خارجی نام‌گذاری شده در پول خارجی، که سطحی از ریسک معین می‌کند و امکان برگشتهای تولید را در یک دوره از زمان فراهم می‌کند. سرمایه‌گذاری که کاملاً تحلیل شده نباشدمی تواند ریسک آن زیاد باشد نسبت به سرمایه‌گذاری مالک زیرا امکان خسارت در حدود کنترل مالک نیست. تفاوت بین سفته بازی و سرمایه‌گذاری می‌تواند دقیق و باریک باشد. آن وابسته به سرمایه‌گذاری است که مالک به آن فکر می‌کند خواه هدف قرض منابع به شخص دیگر برای هدف اقتصادی است یا نه. در موردی از سرمایه‌گذاری به جای ذخیره کالای تولید شده یا معادل شده پول آن، سرمایه‌گذار انتخاب می‌کند به منظور استفاده آن کالا، تولید کند یک کالای بادوام برای مصرف‌کننده یا تولیدکننده، یا با قرض دادن کالای ذخیره شده اصلی به دیگری در مبادله برای بهره یا یک سهم از سود، سرمایه‌گذاری در بورس می‌باشد.

دارایی واقعی وسیله‌ای برای سرمایه‌گذاری
در دارایی واقعی پول سرمایه‌گذاری شده به منظور خرید دارایی برای هدف نگهداری، فروش یا اجاره برای درآمد استفاده شده ویک اصل از خطر سرمایه‌است.

دارایی واقعی مسکونی
سرمایه‌گذاری در دارائی واقعی مسکونی فرم رایج‌تر دارائی واقعی است سرمایه‌گذاری به وسیله تعدادی از شریک‌ها اندازه‌گیری شده زیرا آن شامل دارائی خریداری شده به منظور مسکن است. در حالتهای زیادی خریدار قیمت خرید کاملی برای یک دارائی ندارد و باید یک وام دهنده مثل بانک، شرکت دارائی یا وام دهنده خصوصی استخدام کند. افراد کشورهای مختلف سطوح قرض نرمال دارند اما معمولاً آن‌ها در دامنه ۹۰–۷۰ درصد از قیمت خرید افت می‌کنند. در مقابل نوعی دیگر از دارائی واقعی، دارائی واقعی مسکونی حداقل خطر را دارد.

دارایی واقعی تجاری
دارائی واقعی تجاری شامل آپارتمان خانوادگی، ساختمان اداره، مدت خرده فروشی، هتل‌ها و متل‌ها، انبارها و دارایی‌های تجاری دیگر است. در نتیجه ریسک بالاتر از دارائی واقعی تجاری، نسبت ارزش قرض اجازه داده شده به بانک‌ها و وام دهنده‌های دیگر پایین‌تر است و اغلب در دامنه ۷۰–۵۰ درصد افت می‌کنند.

شرکت سرمایه گذاری چیست؟

اختیار معامله چیست ؟

اختیار معامله

به صورت کلی اختیار معامله، قراردادی دوطرفه بین خریدار و فروشنده است بر اساس این قرار داد، خریدار قرارداد حق دارد که مقدار معینی از دارایی مشخص شده در قرارداد را با قیمت معین و در زمانی مشخص بخرد یا بفروشد؛ به این معنا که دو طرف توافق می‌کنند در آینده معامله‌ای انجام دهند

در اختیار معامله این موضوع بسیار حائز اهمیت است که در این معامله، خریدار اختیار معامله، در ازای پرداخت مبلغ معینی، حق خرید یا فروش دارایی مندرج در قرارداد را در زمانی مشخص با قیمتی که هنگام بستن قرارداد تعیین شده است، به دست می‌آورد. این در حالی است که از طرف دیگر، فروشنده قرارداد شرکت سرمایه گذاری چیست؟ اختیار معامله، در مقابل اعطای این حق به خریدار با دریافت مبلغ معینی هنگام عقد قرارداد، بر اساس مفاد قرارداد، آماده فروش دارایی مذکور است. در این میان دارنده قرارداد خرید در اعمال حق خود مختار است و هیچ تعهد و الزامی ندارد.

در صورت صرف ‌نظر او از اجرای قرارداد، مبلغی را که در ازای این حق، پرداخته است از دست می‌دهد؛ اما از طرف دیگر فروشنده در صورت خواست خریدار، مجبور به اجرای قرارداد است .قرارداد اختیار معامله اساساً برای کاهش ریسک ابداع شده است. اما به دلیل دارابودن ویژگی اهرمی این ابزار، عموماً استفاده آن در بازارها برای معاملات پر ریسک صورت می‌گیرد.

اختیار خرید

اختیار خرید به حقى براى خرید یک دارائى در قیمت معینى اشاره دارد و سرمایه‌گذاران می‌توانند فقط نسبت به اخذ موقعیت خرید در نمادهای ایجاد شده اقدام کنند.

به صورت کلی در صورتی که بعد از خریدن یک اختیار معامله قیمت سهام افزایش پیدا کند؛ از آنجا که قیمت اعمال ثابت است، پس ارزش این اختیار خرید بالا مى‌رود و اختیار معامله‌هایی با همان شرایط حالا با قیمت بالاترى معامله مى‌شوند. به همین ترتیب، اگر قیمت سهام کاهش یابد؛ قیمت اختیار خرید نیز کاهش خواهد یافت. اختیار خرید یا فروش، به عنوان ابزار کاهش دهنده ریسک در آینده به شمار می‌آید. معاملات اختیار خرید و فروش با قصد نوسانگیری از ریسک بالایی برخوردار است و نیازمند دسترسی به اطلاعات زیادی است (باید سهامداران به خوبی بر روی تحلیل بازار سرمایه مسلط باشند). لذا معامله این نوع قراردادها به همه افراد توصیه نمی‌شود.

اختیار فروش

اختیار فروش به دارنده حق می‌دهد که مقدار معینی از دارایی مندرج در قرارداد را با قیمت توافقی در دوره زمانی مشخصی بفروشد. اخذ موقعیت فروش فقط برای بستن موقعیت‌های خرید قبلی اخذ شده، امکان پذیر خواهد بود. درحالی‌که خریدار قرارداد اختیار خرید، به امید افزایش قیمت آن را می‌خرید، خریدار قرارداد اختیار فروش پیش‌بینی می‌کند که قیمت در آینده کاهش خواهد یافت. به عبارت ساده‌تر اختیار فروش برای زمانی است که فعالان بازار سرمایه بر اساس تحلیل‌های خود، پیش‌بینی می‌کنند که قیمت سهامی در آینده کاهش پیدا می‌کند.

این موضوع بسیار حائز اهمیت است که خریدار اختیار فروش، انتظار نزول قیمت سهام را دارد. در حالی که فروشنده انتظار دارد که قیمت سهام به همان نسبت باشد یا افزایش یابد. به صورت کلی با توجه به اینکه اختیار فروش به دارنده آن اجازه فروش سهام در قیمت مقطوع را مى‌دهد، کاهش در قیمت سهام، اختیار فروش را ارزشمندتر مى‌نماید و شرکت سرمایه گذاری چیست؟ برعکس، اگر قیمت سهام افزایش یابد، اختیار فروش کم‌ارزش مى‌شود.

در این میان اگر قیمت سهام کمتر از قیمت اعمال باشد، اختیار فروش را باقیمت گویند. از طرفی ذکر این موضوع نیز بسیار حائز اهمیت است که گاهی از مواقع بهتر است، اختیار فروش باقیمت را قبل از انقضاء اعمال نمود. اگر قیمت سهام بیش از قیمت شرکت سرمایه گذاری چیست؟ اعمال باشد، آن اختیار فروش را بى‌قیمت گویند؛ این نوع اختیار معامله هیچ‌گاه نباید اعمال شود و بالاخره اگر قیمت سهام برابر قیمت اعمال شود، اختیار فروش را به قیمت گویند.

نحوه اعمال اختیار معاملات

به صورت کلی از نظر نحوه اعمال، اختیار معاملات به دو دسته تقسیم می شوند؛ دسته اول، اختیار معامله آمریکائى است که در هر زمانى از طول دوره خود قابل اعمال است. دسته دوم نیز اختیار معامله اروپائى است که فقط در تاریخ انقضاء قابل اعمال است. در بورس اوراق بهادار تهران قرارداد‌های اختیار معاملات، اختیار معاملات از نوع اروپایی هستند و فقط در سر رسید‌ قابلیت اعمال خواهند داشت.

حجم قرارداد‌های اختیار معاملات

قراردادهای اختیار معامله استاندارد شامل ۱۰ هزار اختیار معامله یک واحدى است؛ به این معنا که اگر سرمایه‌گذار یک اختیار معامله بخرد، در واقع این اختیار معامله نمایانگر اختیار خرید یا فروش ۱۰ هزار سهم است. ذکر این نکته نیز بسیار حائز اهمیت است که اگر سهام شرکت بورسی افزایش سرمایه دهد یا سود سهمى اعلام کند، در تعداد سهام استاندارد قرارداد استثنائى رخ مى‌دهد؛ در این صورت، تعداد سهم‌هایى که توسط قرارداد استاندارد مشخص مى‌شوند، با توجه به تغییر سرمایه شرکت تعدیل مى‌شوند.

مزایای قراردادهای اختیار معامله

اهرم مالی

قراردادهای اختیار معامله این فرصت را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کنند که یک وضعیت را با نقدینگی کمتری مدیریت کنند به عبارت دیگر این ویژگی باعث می شود سود یا زیان معاملات در یک دوره زمانی نسبت به آورده مشتری – قیمت اختیار پرداخت شده توسط خریدار (دریافت شده توسط فروشنده)- چند برابر باشد.

کاهش ریسک

با خرید قرارداد اختیار معامله یک دارایی پایه به جای خود دارایی پایه، ریسک بالقوه سرمایه‌گذاری کاهش می یابد و زیان معامله محدود به هزینه‌ای است که برای خرید اختیار معامله پرداخت می‌شود. در واقع از قراردادهای اختیار معامله به عنوان ابزاری برای پوشش ریسک استفاده می‌شود که به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد تا ریسک خود را در مقابل نوسانات نامطلوب قیمت پوشش دهد .

کسب درآمد

سرمایه‌گذار می‌تواند با فروش قرارداد اختیار معامله سهام، درآمد خود از سهام را تنها به بازدهی سهام و سود تقسیمی محدود نکند. فروش اختیار معامله سهام متعلق به سرمایه‌گذار یا سهامی که قصد خرید آن را دارد، یکی از ساده ترین راهبردهای معاملاتی است.

استفاده از مزیت زمانی جهت تصمیمات آتی

معامله قراردادهای اختیار معامله به سرمایه‌گذار امکان می‌دهد با پرداخت درصدی از قیمت سهم، جریان نقدی خرید یا فروش خود را ثابت کند و در زمان باقی‌مانده تا سررسید، تصمیم مناسب را بگیرد.

جزئیات خبر

در دهه‌های اخیر بازارهای مالی و طلا به‌منظور سرمایه‌گذاری بسیار موردتوجه قرار گرفته‌اند. امروزه این توجه و علاقه‌مندی به دلیل تورم موجود بیشتر شده؛ اما برای هرگونه سرمایه گذاری باید شناخت کافی نسبت به آن بازار و سبک و سیاق آن را داشته باشیم. بدون شناخت و متأثر از جو روانی حاکم، ممکن است سرمایه‌گذاری به یک شکست مالی تبدیل شود.

برای آن دسته از افرادی که علاقه‌مند به سرمایه گذاری هستند؛ اما دانش یا تجربه و زمان کافی ندارند صندوق‌های سرمایه گذاری متنوعی ایجاد شده است که می‌توان در آن‌ها سرمایه‌گذاری نمود. ازجمله این صندوق‌ها، صندوق سرمایه‌گذاری طلا است.
در این مطلب به شناخت صندوق سرمایه‌گذاری طلا و میزان ریسک سرمایه گذاری در این صندوق، نحوه شروع سرمایه گذاری و مؤلفه‌های مرتبط با آن می‌پردازیم.

صندوق سرمایه ‌گذاری طلا چیست؟

همان‌طور که گفتیم، صندوق های مختلفی در بازار بورس ایران در حال فعالیت هستند. یکی از این صندوق ها، صندوق سرمایه گذاری طلا است. هر فرد حقیقی یا حقوقی با داشتن کد معاملات اوراق (کد بورسی) مانند سایر نمادها قادر به معامله اوراق مربوط به این صندوق است. صندوق‌های سرمایه گذاری در طلا، مبالغ سرمایه گذاری شده توسط افراد را به معاملات طلا در بورس اختصاص می‌دهند.

دارایی های صندوق سرمایه گذاری طلا

فعالیت اصلی این صندوق ها، سرمایه‌گذاری در گواهی سپرده سکه طلاست که به‌عنوان دارایی پایه صندوق در نظر گرفته می‌شود؛ بنابراین عملکرد صندوق به عملکرد سکه طلا بستگی دارد و بخش عمده منابع صندوق، صرف خرید گواهی سپرده سکه طلا می‌شود. ولی بخشی از منابع صندوق طلا در بازار مشتقه سکه طلای بورس کالا، ازجمله معاملات آتی و قراردادهای اختیار معامله سکه طلا، سرمایه‌گذاری می‌شود.

پوشش ریسک صندوق سرمایه گذاری طلا

با خرید و فروش در صندوق سرمایه گذاری طلا، ریسک خرید، جابجایی و نگهداری فیزیکی طلا و سکه را پشت سر گذاشته‌اید و دیگر نگرانی نقد شوندگی آن را نخواهید داشت؛ بنابراین با سرمایه گذاری در صندوق‌های طلا می‌توانید تا حد زیادی این ریسک‌ها را مدیریت کند. علاوه بر این، صندوق های سرمایه گذاری در حکم شرکتی هستند که با جمع‌آوری سرمایه‌های خرد و کلان به سرمایه گذاری در سبدی از اوراق بهادار می‌پردازند. در صندوق سرمایه گذاری طلا هر مشتری حقیقی یا حقوقی با توجه به حجم آورده خود، قادر به خرید و فروش اوراق مربوط به آن است.

به‌عنوان‌مثال در صورتی که شخصی قصد خرید سکه به‌صورت فیزیکی را داشته باشد، حداقل باید مبلغ کامل یک عدد سکه را که در حدود ۳ تا ۴ میلیون تومان است بپردازد، این در حالی است که با مبلغ یک میلیون تومان هم می‌توان در صندوق سرمایه گذاری طلا، نسبت به خرید و فروش اوراق طلا، اقدام کرد.

از طرفی با توجه به وجود افراد کارشناس و باتجربه در مدیریت صندوق‌های سرمایه‌گذاری طلا، ریسک خرید طلا به اشکال مختلف در بورس به‌مراتب پایین‌تر از بازار آزاد و سنتی خواهد بود.

تأثیر قیمت جهانی بر طلا

قیمت گذاری سکه طلا به دو پارامتر نرخ دلار و قیمت انس طلای جهانی وابسته است. می¬‌توان گفت با سرمایه گذاری در این صندوق‌ها شما به‌صورت غیرمستقیم روی نرخ ارز و طلای جهانی سرمایه گذاری کرده‌¬اید.
رابطه بین بازار ارز و بازار طلا رابطه‌ای دوطرفه است. گاهی اوقات تحولات بازار ارز روی بازار طلا نیز تأثیر می‌گذارد. همچنین گاهی اوقات نوسانات بازار طلا می‌تواند بازار ارز را تحت تأثیر قرار دهد؛ یعنی هرکدام از این بازارها می‌توانند نقش پیشرو و پیرو را بازی کنند.

علت این مسئله، این است که طلا در بازارهای جهانی به دلار آمریکا ارزش‌گذاری می‌شود و با بالا رفتن ارزش دلار، قیمت طلا برای کسانی که با دیگر ارزها قصد خرید دارند، گران می‌شود؛ در نتیجه از تقاضای آن کاسته شده و کاهش قیمت را به دنبال دارد. عکس این موضوع نیز صادق است؛ یعنی کاهش ارزش دلار موجب کاهش قیمت طلا برای خریدارانی است که با ارزی غیر از دلار قصد خرید دارند؛ در نتیجه تقاضا بالا رفته و موجب افزایش قیمت می‌شود.

محاسبات قیمت سکه یا مظنه آن، بر اساس قیمت هر انس طلا، به سادگی امکان‌پذیر است. فرض کنید که می‌خواهیم قیمت یک سکه تمام بهار آزادی را بر اساس قیمت انس طلا، محاسبه کنیم. در قدم اول باید قیمت انس را در قیمت روز دلار ضرب کنیم تا به قیمت یک انس طلا بر حسب ریال دست یابیم. چنانچه این عدد را بر وزن یک انس، یعنی بر ۳۱.۱۰۳۴۳۱ تقسیم نماییم، قیمت یک گرم طلای ۲۴ عیار بر حسب ریال به دست خواهد آمد. با توجه به عیار سکه برای مرحله بعد، یعنی تبدیل عیار، باید قیمت به‌دست‌آمده را بر ۲۴ تقسیم نموده و در عیار موردنظر، که اینجا ۲۱.۶ یا به عبارت ساده‌تر، ۲۲ است، ضرب نماییم.

اکنون به قیمت یک گرم طلای ۲۲ عیار بر حسب ریال رسیده‌ایم و چنانچه این مقدار را در وزن سکه یعنی ۸.۱۳۳ ضرب کنیم، قیمت یک سکه تمام بهار آزادی بر حسب ریال را محاسبه کرده‌ایم. این عدد، قیمت طلای سکه است و گاهی به‌عنوان ارزش ذاتی سکه نیز از آن یاد می‌شود. نکته قابل‌توجه این است که در معاملات سنتی و آزاد، به این قیمت باید حق ضرب و مالیات بر ارزش افزوده نیز اضافه کرد تا به قیمت روز سکه طلا رسید؛ در حالی که در معاملات صندوق، این عوامل در قیمت در نظر گرفته نمی‌شوند.

صندوق سرمایه گذاری ETF طلا

صندوق سرمایه گذاری ETF

صندوق های ETF از دارایی‌های متنوعی تشکیل شده که واحدهای آن به‌صورت سهام عادی از طریق کد بورسی قابل خریدوفروش است. به‌نوعی چارچوب آن شبیه به صندوق های سرمایه گذاری مشترک است. صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، یکی از روش‌های پرطرفدار سرمایه‌گذاری است که ریسک معقولی دارند و افراد می‌توانند در بلندمدت انتظار بازدهی مناسبی را داشته باشند. صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک با هدف مدیریت حرفه‌ای وجوه و کسب بازدهی مناسب از طریق تجمیع سرمایه‌ی افراد و سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار، تشکیل شده‌اند و در سطح جهان تنوع بالایی دارند.

خرید واحد صندوق های ETF، مستلزم دارا بودن کد معاملات اوراق (کد بورسی) فعال در سیستم شرکت سپرده‌گذاری مرکزی است. واحدهای خریداری‌شده با نام هستند و گواهی خرید مربوطه، توسط شرکت سپرده‌گذاری مرکزی و تسویه وجوه صادر می‌شود. صندوق‌های ETF از تمام دفاتر کارگزاری‌ها و سامانه برخط معاملات قابل معامله هستند که این امر، سرمایه‌گذاری در صندوق‌های ETF و خروج از آن را بسیار آسان نموده است. با خرید و فروش واحدهای صندوق‌های ETF، درصدی به‌عنوان کارمزد معاملات از حساب سرمایه‌گذار کسر می‌گردد؛ اما به استناد مفاد تبصره ۱ ماده ۷ قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی جدید، در راستای تسهیل اجرای سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی ” بابت نقل و انتقال واحدهای سرمایه‌گذاری و انواع صندوق‌های سرمایه‌گذاری قابل معامله و صدور و ابطال آن‌ها، هیچ‌گونه مالیاتی اخذ نمی‌گردد.

در حال حاضر چهار صندوق سرمایه‌گذاری طلا به‌صورت ETF در بازار سرمایه فعال هستند که نماد آن‌ها به‌عنوان صندوق‌های قابل معامله در بورس کالا همانند یک سهم معمولی معامله می¬‌شود و نیاز به کد معاملاتی مجزا از کد بورسی ندارد. این صندوق‌های پذیرش‌شده عبارتند از:

صندوق “پشتوانه طلای لوتوس” با نماد ” طلا “
صندوق “سرمایه‌‌گذاری زرافشان امید ایرانیان” با نماد ” زر “
صندوق طلای “بازار سرمایه کشور (صندوق طلای کیان)” با نماد ” گوهر “
صندوق “سرمایه‌‌گذاری طلا” با نماد ” عیار “

زمان معامله و کارمزد خرید و فروش صندوق طلا

در حال حاضر، زمان انجام معاملات گواهی سکه طلا، از ساعت ۱۲:۳۰ الی ۱۵:۳۰ است. ساعت ۱۲:۳۰ الی ۱۳:۰۰ مرحله پیش گشایش و در ساعت ۱۳:۰۰ قیمت تعیین می‌شود. حراج پیوسته (معاملات عادی) نیز از ساعت ۱۳:۰۰ الی ۱۵:۳۰ جریان دارد. خرید و فروش صندوق طلا همانند دیگر دارایی‌ها در بورس اوراق بهادار و بورس کالا مشمول کارمزد است. کارمزد هر بار خرید یا فروش صندوق طلا، برابر ۰.۰۰۱۱۵ است؛ یعنی سرمایه گذاری باید به هنگام خریدوفروش صندوق طلا این کارمزد را پرداخت کند. به‌عنوان‌مثال، اگر یک میلیون تومان از سهام صندوق طلا را خریداری کنید، باید مبلغ ۱۱۵۰ تومان به‌عنوان کارمزد پرداخت کنید. این قانون در مورد فروش سهم صندوق طلا نیز صادق است.

مقایسه طلا با بازارهای موازی

با توجه به گزارشات منتشرشده، مقایسه چهار بازار موازی یعنی مسکن، طلا، ارز و بورس، حاکی از آن است که بیشترین رشد در قیمت طلا اتفاق افتاده است. از پایان سال ۱۳۹۲ تاکنون قیمت طلا ۴۱۴ درصد، دلار ۴۱۲ درصد، مسکن ۲۱۳ درصد و بورس ۲۸۲ درصد رشد داشته‌اند. با توجه به نبود تقاضای معنادار در بازار مسکن به نظر می‌رسد که بورس از چشم‌انداز و ظرفیت بهتری نسبت به سه بازار رقیب برخوردار باشد.

نکته: باید در نظر داشته باشیم که شاخص یک ساله نمی‌تواند کمک چندانی به ما کند؛ چراکه چهار بازار مسکن، طلا، ارز و بورس از روند رشد منظمی پیروی نمی‌کنند.
به‌طور مثال بازار مسکن، دیر پذیر است، کالایی درشت محسوب می‌شود و قیمت آن گاهی از قدرت خرید متقاضیان واقعی فراتر می‌رود، بنابراین نمی‌تواند همپای سایر حوزه‌ها رشد کند. از سوی دیگر با توجه به جهش سنگین قیمت مسکن در سال جاری و کاهش حدود ۳۰ درصدی معاملات، رشد سنگین مجدد در این حوزه دور از ذهن است.

سخن آخر

سرمایه گذاری در صندوق‌های سرمایه گذاری مختلف، مزایای زیادی دارد. از مزایای آن می‌توان به قانونی بودن و وجود نظارت رسمی و دولتی روی عملکرد و فعالیت صندوق‌های مختلف اشاره کرد. دیگر مزیت سرمایه گذاری در این صندوق‌ها، وجود افراد متخصصی است که به شرکت سرمایه گذاری چیست؟ نمایندگی از سرمایه‌گذاران فعالیت می‌کنند و ریسک سرمایه گذاری مستقیم شما، حذف خواهد شد.
به دلیل نوسانات بالا، حضور در بازار آزاد و سنتی با ریسک و صرف وقت و انرژی زیادی همراه است. به همین دلیل پیشنهاد می‌شود، افراد با حضور در بورس کالا که بازاری شفاف و کم ریسک است از سرمایه‌گذاری در حوزه طلا با آسودگی خاطر بهره ببرند و کسب سود کنند.

تفاوت ترید و سرمایه گذاری در ارز دیجیتال چیست؟

تفاوت اساسی‌ ترید و سرمایه‌گذاری

اصطلاح «سرمایه‌گذاری» و «تریدینگ» با اینکه تفاوت‌های کلیدی زیادی باهم دارند، معمولا به اشتباه و به جای یکدیگر به کار برده می‌شوند. هدف از سرمایه‌گذاری، جمع کردن سود در میان مدت و بلند مدت است؛ در صورتی که منظور از تریدینگ، کسب درآمد سریع در کوتاه مدت است. در این مقاله از ارز تودی قرار است به بررسی اصول سرمایه‌گذاری و تریدینگ و همچنین اصلی‌ترین شباهت‌ها و تفاوت‌های این دو اصطلاح ارز دیجیتال بپردازیم.

سرمایه‌ گذاری چیست؟

سرمایه‌گذاری (Investing)، به زبات ساده یعنی استراتژی خرید و نگه داشتن دارایی‌ها در مدت زمان طولانی و یکی از روش های کسب درآمد از ارزهای دیجیتال محسوب می‌شود. ممکن است یک سرمایه‌گذار دارایی خود را به مدت ۱۰ سال هم نگه دارد. هدف از سرمایه‌گذاری افزایش قیمت دارایی‌ها با گذشت زمان است که بعد از مدت طولانی سود زیادی را برای سرمایه‌گذار به ارمغان می‌آورد. البته مدت زمانی که یک فرد پولی را سرمایه گذاری می‌کند، به اهداف مالی او بستگی دارد. برای مثال، فردی که برای بازنشستگی پس انداز می‌کند، ممکن است افق زمانی ۲۰ سال یا بیشتر برای این کار داشته باشد. از طرف دیگر، شخصی که برای پیش‌ پرداخت خانه پس‌انداز می‌کند، ممکن است افق زمانی ۵ ساله‌ای داشته باشد.

در سرمایه‌گذاری یک اصل اساسی و مهم وجود دارد که می‌گوید:

«هرچه بازده احتمالی یک سرمایه‌گذاری بیشتر باشد، ریسک آن سرمایه گذاری نیز بیشتر است.».

این قانون به نام قانون «مبادله ریسک و بازده» شناخته می‌شود؛ ریسک یعنی «بازدهی واقعی» برای سرمایه‌گذار از «بازدهی پیش‌بینی شده» آن متفاوت خواهد بود. افق زمانی طولانی به سرمایه‌گذار، فرصت‌های بیشتری برای سرمایه‌گذاری‌های بهتر با ریسک بیشتر ارائه می‌دهد. دلیل آن هم این است که آن‌ها فرصت بهتری برای آرام شدن شرایط نابسامان بازار خواهند داشت.

سرمایه‌ گذاری چیست؟

اگر یک سرمایه‌گذار افق زمانی کوتاه‌تری دارد، باید در انتخاب‌های خود محتاط‌ باشد، چرا که ممکن است به اهداف مالی خود نرسد. این واقعیت که بازار‌های مالی در کوتاه مدت افزایش و کاهش می‌یابد، توسط اکثر سرمایه‌گذاران پذیرفته شده است. در نتیجه، آن‌ها مکررا زمان‌های عملکرد ضعیف را پشت سر می‌گذارند به این‌ امید که ارزش دارایی‌ها در نهایت افزایش یابد و هرگونه ضرر کوتاه‌مدت جبران شود.

آشنایی با شیوه‌های سرمایه گذاری

به‌طور کلی،‌ دو شیوه کلی برای انجام سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی از جمله بازار ارزهای دیجیتال وجود دارد:

۱. سرمایه‌گذاری فعال

سرمایه‌گذاران از استراتژی سرمایه‌گذاری فعال (Active Investing) برای خرید و فروش فعال دارایی‌های موجود در سبر خرید خود با هدف شکست دادن شاخص معیار در طول زمان استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، یک سرمایه‌گذار فعال در بازار سهام، ۳۰ عدد سهام به‌‌خصوص را خریداری می‌کند تا بازدهی شاخص S&P ۵۰۰ (شاخص بازار سهام که از ۵۰۰ شرکت بزرگ آمریکایی تشکیل شده است) افزایش یابد.

۲. سرمایه‌گذاری غیرفعال

هدف از سرمایه گذاری غیرفعال (Passive Investing) پیروی از عملکرد یک بازار یا شاخص معیار در طول زمان است. سرمایه‌گذاران در این استراتژی دارایی‌های خاصی را برای پرتفوی خود انتخاب نمی‌کنند؛ در عوض، آن‌ها پول خود را در صندوق‌های مشخصی مانند صندوق‌های قابل معامله (ETF) یا صندوق سرمایه‌گذاری شاخصی که سعی می‌کنند عملکرد بازار را دنبال شرکت سرمایه گذاری چیست؟ کنند، قرار می‌دهند.

تریدینگ چیست؟

تریدینگ (Trading)، برخلاف سرمایه‌گذاری یک استراتژی فعال و کوتاه مدت است. تریدر‌ها معمولا دارایی‌های خود را درمدت زمان کوتاهی نگه می‌دارند و از طریق نوسانات بازار سود مورد نظر خود را کسب می‌کنند. این افراد معمولا از افزایش و کاهش ارزش دارایی‌ها سود می‌برند در حالی که سرمایه‌گذاران تنها از افزایش ارزش شرکت سرمایه گذاری چیست؟ دارایی سود می‌برند. از سوی دیگر معامله‌گران به‌جای تمرکز بر احتمالات رشد بلندمدت دارایی مانند سرمایه‌گذاران، بر روی مسیر بعدی که انتظار می‌رود قیمت دارایی پیش برود تمرکز می‌کنند و سعی می‌کنند از آن حرکت قیمت سود ببرند.

تریدینگ چیست؟

سرمایه‌گذاران معمولا منتظر می‌مانند تا روند ضعیف یک بازار بهبود یابد و به رشد خود ادامه دهد، اما تریدر‌ها از ویژگی «حد ضرر» یا Stop Loss برای خارج شدن از یک معامله زیان‌آور استفاده می‌کنند. این کار به حفظ سرمایه کمک خواهد کرد. برخلاف سرمایه‌گذار که ممکن است سهام یا صندوقی را بخرد و آن را فراموش کند، یک تریدر باید به طور مداوم تغییرات بازار را دنبال و سرمایه‌ خود را حفظ کند.

شیوه‌های تریدینگ

تریدر‌های از سبک‌های معاملاتی مختلفی استفاده می‌کنند، برخی از این سبک‌ها در ادامه آورده شده است:

۱. اسکالپینگ

اسکالپینگ (Scalping) به سیستم معاملاتی گفته می‌شود که تریدر برای کسب سود‌های متوالی هر چند ناچیز از آن استفاده می‌کند. یعنی نگه داشتن یک موقعیت معاملاتی در مدت زمان کوتاه، چند دقیقه یا حتی کمتر.

۲. معاملات روزانه

معاملات روزانه (Day trading) نوعی معامله است که در آن موقعیت‌های معاملاتی را در یک روز باز و بسته می‌کنید؛ بستن معامله قبل از پایان بازار، احتمال رسیدن اخبار بد یک شبه را کاهش می‌دهد.

۳. معامات پوزیشن

هدف از معاملات پوزیشن (Position trading) سود بردن از تغییرات قیمتی که غالب هستند، است. زمانی که قیمت یک دارایی در یک جهت و در یک دوره زمانی طولانی حرکت کند، به آن روند می‌گویند.

۳. معاملات سوئینگ

به جای تعیین شروع و پایان روند قیمت، هدف معاملات نوسانی یا سوئینگ (Swing trading) تمرکز بر تغییرات بیشتر قیمت است. موقعیت‌ها ممکن است برای روز‌ها تا هفته‌ها با این روش حفظ شوند.

سوشیال تریدینگ چیست؟

سوشیال تریدینگ (Social Trading) نوع جدیدی از ترید کردن است که به کاربران امکان می‌دهد از تاکتیک‌های معاملاتی تریدر‌های باتجربه‌تر برای سرمایه گذاری خود استفاده کنید. برخی از پلتفرم‌ها از این ویژگی پشتیبانی می‌کنند؛ در این پلتفرم‌ها تریدر‌های مختلف در سراسر جهان با یکدیگر ارتباط می‌گیرند و در مورد تحلیل‌ها بحث می‌کنند. ویژگی کپی کردن (Copy Trade) روش معاملاتی سایر تریدر‌ها یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های سوشیال تریدینگ است.

سوشیال تریدینگ چیست؟

مزایای سوشیال تریدینگ

  • به افرادی که اطلاعاتی کمی در مورد بازار مالی دارند کمک می‌کند تا دنبال کردن افراد با تجربه سود کنند. آن‌ها می‌توانند با این افراد ارتباط بگیرند و از آن‌ها برای رشد و یادگیری استراتژی معاملاتی خود کمک بخواهند.
  • کار با یکدیگر و به اشتراک‌گذاری‌ ایده‌ها به تریدر‌ها اجازه می‌دهد تا عملکرد خود را به طور بالقوه افزایش دهند.
  • در زمان بسیاری از ترید‌های دیگر صرفه‌جویی می‌شود، چرا که آن‌ها همه چیز را به اشتراک می‌گذارند.
  • می‌توان از آن در طیف گسترده‌ای از کلاس‌های دارایی مختلف از جمله سهام، ETF، ارز‌ها، کالا‌ها و ارز‌های دیجیتال استفاده کرد.

تفاوت‌های تریدینگ و سرمایه‌ گذاری

جدا از تفاوت‌هایی که بالاتر اشاره کردیم، تریدینگ و سرمایه‌گذاری چند تفاوت اصلی دیگری نیز باهم دارند:

بازار‌های مالی

بازار سهام (Stock) محبوب‌ترین نوع دارایی در بین سرمایه‌گذاران است. این نوع بازار‌ها نشان دهنده سرمایه‌گذاری یک شخص در یک شرکت است؛ معمولا گزینه‌ی مناسبی برای سرمایه‌گذاری بلند مدت محسوب می‌شود. از لحاظ تاریخی، سهام در بلندمدت بازدهی بسیار خوبی را به سرمایه‌گذاران ارائه کرده است. برای شرکت سرمایه گذاری چیست؟ مثال، شاخص S&P ۵۰۰ از زمان ایجاد آن در سال ۱۹۲۶، هر سال به طور متوسط حدود ۱۰ درصد افزایش یافته است. این نسبت به سایر سرمایه‌گذاری‌ها مانند اوراق قرضه و پس انداز نقدی بازدهی بیشتری را نشان می‌دهد.

سرمایه‌گذاران می‌توانند سهام فردی (مانند اپل، آمازون و مایکروسافت) را خودشان انتخاب کنند. برخی دیگر نیز از صندوق‌های سرمایه گذاری مشترک و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) برای سرمایه‌گذاری در بازار سهام استفاده می‌کنند. سرمایه‌گذاران سایر دارایی‌ها را جهت افزایش بازدهی به پرتفوی خود اضافه می‌کنند. برای مثال، یک سرمایه‌گذار می‌تواند علاوه صندوق‌ها مالک کالا‌هایی مانند طلا نقره و حتی ارز‌های دیجیتال باشد. اما ترید‌ها نسبت به سرمایه‌گذاران در زمینه‌های بیشتری فعالیت می‌کنند. تریدر معمولا اطلاعات و دانش کافی در بازار سهام، شاخص، ارز‌ها و کالای دیگر دارند. به طور کلی، از آنجایی که کار تریدر‌ها با نوسانات است، معمولا از بازار‌های بی‌ثبات‌تر استفاده می‌کنند.

بازار‌های مالی

تریدر‌های برای معامله معمولاً از یک CFDs استفاده می‌کنند، اما سرمایه‌گذاران معمولاً دارایی‌ها را به طور کامل خریداری می‌کنند. CFD‌ها ابزار‌های مالی هستند که به ترید‌ها اجازه می‌دهد از تغییرات قیمت یک دارایی بدون نیاز به داشتن آن سود ببرند. علاوه بر این، تریدر‌ها می‌توانند با استفاده از CFD و اهرم، مدیریت بهتری بر دارایی خود داشته باشند. برای مثال، با استفاده از لورج دو برابر، یک تریدر ممکن است دارایی به ارزش ۵۰۰۰ دلار را با سرمایه گذاری ۲۵۰۰ دلاری مدیریت کند. با استفاده از لورج شما می‌توانید دارایی خود را چند برابر کنید. البته فراموش نکنید که در صورت نداشتن دانش کافی و استفاده از اهرم، ممکن است عکس این اتفاق بیفتد و از ارزش دارایی شما چند برابر کم شود.

تحقیق و تحلیل

یکی دیگر از تفاوت‌های بین تریدر و سرمایه‌گذار، نحوه تحقیق و تحلیل‌های آن‌ها از بازار است. سرمایه‌گذاران معمولا بر روی تحلیل‌های بنیادی تمرکز می‌کنند. در این نوع، یک سرمایه‌گذار تمام جوانب یک دارایی را مورد بررسی قرار می‌دهد. برای مثال، برای تعیین ارزش خرید سهام، سرمایه‌گذار رشد اخیر فروش و درآمد شرکت، ترازنامه آن، خطر رقبا و پیشینه اقتصادی را بررسی می‌کند.

تحقیق و تحلیل

در صورتی که تریدر‌ها بیشتر به تحلیل‌های تکنیکال می‌پردازند. در این نوع تحلیل تریدر‌ها به مشاهده نمودار‌های قیمت و تجزیه و تحلیل روند‌ها، الگو‌ها و نشانه‌ها می‌پردازند تا پیش‌بینی کنند که قیمت ارز دیجیتال یا یک دارایی در آینده چگونه حرکت می‌کند. به بیان بهتر تحلیل تکنیکال، بر پایه تاریخچه حرکات یک دارایی است که برای پیش‌بینی تغییرات قیمت در آینده استفاده می‌شود.

سه استراتژی رایج تحلیل تکنیکال به شرکت سرمایه گذاری چیست؟ شرح زیر است:

معاملات روند

این رویکرد به دنبال کسب درآمد از طریق تجزیه و تحلیل روند قیمت یک دارایی است. زمانی که یک معامله‌گر آن را با معامله در همان جهت روند شناسایی کرد، ممکن است سود بردن از یک روند امکان‌پذیر باشد.

خط مقاومت و حمایت

در این استراتژی تریدر‌ها با یافتن سطوح حمایت و مقاومت یک دارایی سود می‌کنند. سطحی در نمودار که سقوط قیمت دارایی به آن دشوار است، به عنوان حمایت شناخته می‌شود. سطح مقاومت نقطه‌ای است که در آن قیمت یک دارایی به سختی افزایش می‌یابد. پس از یافتن این مکان‌ها، معامله‌گران می‌توانند با وارد کردن معاملات اسپات که احتمال معکوس شدن قیمت دارایی وجود دارد، سود ببرند.

معاملات شکست مقاومت

تریدر با این استراتژی می‌تواند با پیدا کردن دارایی‌هایی که از سطوح حمایت یا مقاومت ثابت عبور کرده‌اند سود کسب کند. شکست‌ها ممکن است سیگنال‌های قدرتمندی باشند، به‌ویژه زمانی که توسط سایر شاخص‌های تحلیل تکنیکال تأیید شوند.

ریسک و مدیریت آن

هر نوع کسب درآمدی که به وسیله این دو روش باشد، قطعاً با خطراتی همراه است. از این رو، هم سرمایه‌گذار و هم تریدر باید اطلاعات کافی در مورد نحوه مدیریت سرمایه و ریسک داشته باشند. خطرات اصلی که سرمایه‌گذاران با آن مواجه هستند به شرح زیر است:

  • ریسک بازار: به موقعیتی که یک بازار ارزش خود را از دست بدهد، ریسک بازار گفته می‌شود.
  • ریسک خالص: ارزش یک دارایی خاص، مانند یک سهام یا یک ارز دیجیتال، کاهش یابد.

هر سرمایه‌گذار می‌تواند با استفاده از سهام مختلف در سبد خرید خود، جلو ضرر خود را بگیرد. این عمل توزیع پول بین انواع سرمایه‌گذاری‌ها به منظور جلوگیری از وابستگی بیش از حد به یک دارایی یا اوراق بهادار است. چرا که پرتفویی که شامل طیف وسیعی از دارایی‌ها است، ریسک کمتری نسبت به پرتفویی دارای یک سهام یا دارایی دیجیتال دارد. خطرات اصلی که تریدر‌ها با آن مواجه هستند به شرح زیر است:

  • ریسک نوسان: ریسک نوسانات به خطرات ناشی از تغییرات کوتاه مدت قیمت اشاره دارد.
  • ریسک اهرمی: ریسک استفاده از اهرم به عنوان ریسک اهرمی شناخته می‌شود. در حالی که اهرم ممکن است به شما کمک کند پول بیشتری کسب کنید، همچنین می‌تواند منجر به ضرر و زیان شما شود.

معامله گران می‌توانند از استراتژی‌های مدیریت ریسک زیر استفاده کنند:

  • انتخاب اندازه مناسب برای نقش خود
  • تنظیم توقف ضرر برای به حداقل رساندن تلفات
  • اجتناب از استفاده بیش از حد از لوریج

تریدینگ یا سرمایه گذاری؟ کدام بهتر است؟

هر دو مزایا و معایب خود را دارند. هیچ استراتژی برتری از دیگری وجود ندارد. هر دو نشان داده‌اند که استراتژی‌های مؤثری برای بهره‌مندی از بازار‌های مالی جهانی هستند. انتخاب هر یک از این دو به هدف و معیار برمی گردد؛ برخی از این اهداف عبارتند از:

  • اهداف مالی شما
  • ریسک‌پذیری شما
  • دانش شما از یک بازار خاص یا نوع دارایی
  • میزان تلاشی که می‌خواهید برای تحقیق و پیگیری سرمایه‌گذاری‌های خود صرف کنید.
  • مقدار پولی که برای شروع دارید.

سوالات متدوال

سوالات متداول

سرمایه‌گذار کیست؟

سرمایه‌گذار شخصی است که بر اساس تحلیل‌های بنیادی، دارایی خود را در یکی از بازارهای مالی به مدت زمان طولانی نگه داری می‌کند.

تریدینگ یا معامله‌گری چیست؟

یک استراتژی فعال و شرکت سرمایه گذاری چیست؟ کوتاه مدت است؛ در این استراتژی تریدرها دارایی‌ها را درمدت زمان کوتاهی نگه می‌دارند و از طریق نوسانات بازار سود مورد نظر خود را کسب می‌کنند.

کسب سود از طریق سرمایه‌گذاری بهتر است یا تریدینگ؟

هر دو استراتژی معایب و مزایای خود را دارند و نمی‌توان گفت کدام بهتر است. در نتیجه باید بر اساس اهداف مالی، ریرسک‌پذیری، اطلاعات و دانش و در نهایت سرمایه اولیه یکی از این موارد را انتخاب کنید.

نکته: توجه داشته باشید این مقاله صرفا با هدف راهنمایی و آشنایی نوشته شده و آکادمی ارز دیجیتال ارزتودی مسئولیتی در مقابل تصمیمات افراد یا عواقب مالی آن ندارد.

سرفصل سرمایه گذاری ها

سرفصل سرمایه گذاری های چیست؟ ، اهداف رسیدگی به حساب سرمایه گذاریها ، برنامه رسیدگی به حساب سرمایه گذاری ها چیست ؟ ، حساب سرمایه گذاری چیست؟

چند لحظه صبر کنید.

امتیاز : 4.6
تعداد رای : 153

سرفصل سرمایه گذاری ها

سرفصل حساب سرمایه گذاری چیست؟

سرمایه گذاری ها ماننده سایر سرفصل ها گروه دارایی ها مثل موجودی مواد و کلا یک نوع حساب کل می باشد. که واحد سرمایه گذار برای افزایش منافع اقتصادی از طریق توزیع منافع سود سهام ، سود تضمین شده و اجاره افزایش ارزش یا سایر مزایا (مانند ناشی از مناسبات تجاری ، نگهداری می کنند) منظور از سرمایه گذاری : سرمایه گذاری در بازار اوراق بهادار (سهام ) سپرده های بانکی ، اوراق قرضه را ملاک کالا می باشد به طور کلی سرمایه گذاری ها با توجه به ماهیت سرمایه گذاری و مقاصد مدیریت به 2 دسته کوتاه مدت ، بلند مدت طبقه بندی می شوند. حسابرسان هم زمان با رسیدگی به اوراق بهادار حسابهای درآمد ، سود سهام و سود و زیان ناشی از فروش سرمایه گذاریها نیز رسیدگی میکنند .

اهداف رسیدگی به حساب سرمایه گذاریها:

هدف رسیدگی

  1. کلیه سرمایه گذاریها متعلق به موسسه بوده و در تاریخ ترازنامه در صورت های مالی به نحو مناسبی طبقه بندی و افشاء شده باشد .
  2. وجود سرمایه گذاریهای منعکس در صورتهای مالی و مالکیت شرکت بر آنها در تاریخ ترازنامه به استناد اسناد و مدارک مثبته کافی محرض باشد و هرگونه محدودیتی در این زمینه باید در صورتهای مالی افشاء شود .
  3. ارزش سرمایه گذاری ها بر اساس استاندارد های حسابداری تعیین و در صورت های مالی انعکاس یافته و کلیه اطلاعات در مورد آنها افشاء شده باشد .
  4. سود و زیان فروش و درآمد ناشی از سرمایه گذاریها به نحو صحیح به حساب گرفته شده باشد .
  5. سیستم کنترل داخلی سرمایه گذاری ها از کفایت لازم برخوردار باشند .

برنامه رسیدگی به حساب سرمایه گذاری ها:

  • اخذ صورت ریز و اطلاعاتی شامل نام شرکت ، نوع سهام ، تعداد سهام ، ارزش اسمی هر سهم ، درصد پرداخت شده آن ، تعداد کل سهام شرکت ، قیمت تمام شده و ارزش بازار سرمایه گذاری در تاریخ ترازنامه .
  • مشاهده ی عینی اوراق سهام در تاریخ شرکت سرمایه گذاری چیست؟ رسیدگی فروخته شده باشد کنترل از طریق مستندات فروش صورت می گیرد
  • در مورد سهام و سایر اوراق موجود تردد اشخاص ثالث (ممکن است صندوق امانات بانک باشد ، بورس باشد ) با دریافت تائیدیه از وجود و مالکیت بر این گونه سهام اطمینان حاصل نماید .
  • افشاء کافی در خصوص سهام وثیقه نزد دیگران در یادداشتهای همراه صورتهای مالی جهت نحو ارائه و افشاء انجام شده باشد.
  • کنترل شود خرید و فروش سرمایه گذاریها دارای مجوز هیات مدیره باشد.
  • بررسی مکاتبات با شرکتهای سرمایه پذیر جهت اطلاع از سود سهام که توسط مجمع تصویب شده باشد .
  • بررسی و کنترل شود که محاسبات مربوط به فروش سرمایه گذاری و شناسایی سود و زیان به درستی شناسایی و افشاء شده باشد.
  • ارزش بازار پایان سال به لحاظ منظور نمودن کاهش ارزش سرمایه گذاری کنترل شود تا ادعای ارزشیابی اثبات شود .
  • کنترل سود سهام دریافتی و شناسایی آن در حسابها به منظور کامل بودن
  • دریافت تائیدیه از شرکتهای سرمایه پذیر (شامل اطلاعاتی که در بند 1 گفته شد )
  • دریافت صورتهای مالی شرکت سرمایه پذیر جهت شناسایی درآمد سرمایه گذاری هنگامی که شرکت سرمایه گذار از روش ارزش ویژه استفاده نموده باشد.
  • روشهای حسابداری اوراق بهادار و سایر سرمایه گذاریها مورد ارزیابی قرار دهید و از افشاء آن در صورتهای مالی اطمینان حاصل نمایید.

جهت ارتباط با کارشناسان ایلیا حساب می بایست در سایت عضویت داشته باشید.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.